Dzisiaj jest: Piątek, 25 maja 2018 r., Imieniny: Urbana i Grzegorza

W skład KSMMiR wchodzą:






Nadzór i inspekcjonowanie Usług Naboru i Pośrednictwa Pracy dla Marynarzy (SRPS) oraz skarg marynarzy

Nadzór i inspekcjonowanie SRPS - Systemy nadzoru i inspekcjonowania licencjonowanych, certyfikowanych lub w inny sposób regulowanych RPS (Usługi Naboru i Pośrednictwa Pracy) wydają się nie istnieć w wielu krajach wybranych do niniejszego studium, nawet w krajach, które ratyfikowały MLC, 2006. Istnieją przypadki, gdzie nadzór wykonywany jest przez władze krajowe (np. Chorwacja, Chiny), a w innych przez RO (Uznana Organizacja) (np. Holandia).

Wyspecjalizowane zespoły inspekcyjne przeznaczone do zwalczania nieuczciwych agencji pracy tymczasowej mogą być stosowane (np. Holandia, Filipiny). Podobna sytuacja ma miejsce w Panamie, gdzie inspektorzy odwiedzają biura RPS bez uprzedzenia celem dokonania weryfikacji przestrzegania. Forma nadzoru może być zróżnicowana, jak to ma miejsce w przypadku Polski, gdzie mamy do czynienia z "początkowymi, odnowieniowymi i ad hoc audytami", zaś Cypr dysponuje systemem nadzoru, który oparty jest o normy jakościowe. Częstotliwość akcji nadzorczych i audytów wynosi głównie raz w roku, chociaż istnieją przypadki kiedy audyty mają miejsce na podstawie podejścia "w oparciu o ryzyko". Dania wdrożyła podejście "w oparciu o ryzyko" w zakresie nadzoru RPS. Skuteczność takiego podejścia zakwestionowana została przez przedstawiciela MOP (Międzynarodowa Organizacja Pracy) w trakcie warsztatu oraz zidentyfikowane zostało jako obszar dalszego badania przez CEACR 9Komitet Ekspertów ds. stosowania Konwencji i Zaleceń). Zgodnie z podejściem "w oparciu o ryzyko", licencjonowane prywatne SRPS podlegają inspekcji przez Duński Zarząd Morski jedynie kiedy odnotowane są zażalenia. W wyniku obserwacji CEARC, MOP zadecydowała dokładnie przyglądnąć się Państwom, które wybrały podejście "w oparciu o ryzyko" w kontekście monitorowania i nadzorowania SRPS.

Kary także mogą być zróżnicowane: np. w Panamie istnieją ich dwa rodzaje: (a) czasowe zawieszenie wraz z grzywną, oraz (b) ostateczne odebranie licencji operacyjnej. Wśród głównych powodów decydujących o ostatecznej utracie licencji w Panamie są: pobieranie opłat za świadczone usługi od marynarzy, dyskryminacja oraz prowadzenie czarnych list.

W trakcie warsztatu wdrożeniowego podkreślono, że przeprowadzanie audytów i kontrolowanie RPS powinno być bardziej intensywne i transparentne. Nadzór powinien być wyraźny i podejmowany przez władze krajowe lub inne odnośne organy. Pomysł wprowadzenia zespołu inspektorów UE (Unia Europejska), podobnego do opartego na bazie międzynarodowej systemu kontroli przestrzegania mającego zastosowanie do konwencji STCW, omówiony został w trakcie warsztatu. Sprzeciwili się temu delegaci reprezentujący armatorów i RPS, ponieważ uznano, że nie istnieją podstawy prawne prowadzenia tego rodzaju inspekcji przez organ Unii Europejskiej.

Ponadto, jeśli chodzi o inspekcjonowanie RPS, delegaci uczestniczący w warsztacie stwierdzili w trakcie dyskusji, że oficerowie PSC (Port State Control) nie są dobrze wyposażeni do badania podstaw naboru i pośrednictwa pracy. Oficerowie PSC nie są zbytnio zaznajomieni z wymaganiami wobec RPS wynikającymi z MLC, 2006. Badanie zabezpieczenia społecznego nie należy do obowiązków PSC, zaś obowiązki w tym zakresie nie są wyraźnie zdefiniowane przez MLC, 2006. "Delegaci podkreślili, że dalszego wyjaśnienia wymagają procedury dotyczące PSC." PSC musi unikać doprowadzania marynarzy do niekorzystnej sytuacji i należy bardziej skoncentrować na szkoleniu PSC i wyznaczeniu większej liczby specjalizowanych oficerów PSC". Podkreślono budowanie zdolności oficjeli PSC aby lepiej rozumieli wymagania inspekcyjne w zakresie Prawidła 1.4 w MLC, 2006. Wreszcie, wspomniano, że poziom inspekcji między FS (Państwo Bandery) i LSS (Państwo Zaopatrujące w Pracowników) lub PSC w różnych portach, jest w znaczący sposób zróżnicowany.

 

Dochodzenia ws. skarg marynarzy i zajmowanie się nimi

Kryteria certyfikacyjne dwóch głównych towarzystw klasyfikacyjnych działających jako RO (Uznana organizacja) wymagają aby RPS stosowały procedury zajmowania się skargami (Progoulaki, 2012). Stąd, certyfikowany RPS powinien stworzyć, kierować się i utrzymywać procedurę zajmowania się skargami. Nie zapewnia to jednak, że skargi marynarzy dotyczące ich relacji zawodowych z RPS dotrą do właściwych władz FS lub LSS albo do PSC.

Większość marynarzy, którzy odpowiedzieli na ankietę online wspomina, że otrzymali oficjalnie procedurę wnoszenia skarg obowiązującą w spółce żeglugowej oraz w RPS z jakim współpracowali, oraz że świadomi są szczegółów kontaktowych z władzami portu i państwa w sytuacji, kiedy zamierzają wnieść skargę. Jednak kapelani portowi, którzy udzielili wywiadu zespołowi studyjnemu podzielali obawy co do niechęci filipińskich (oraz innych przynależności państwowych) do składania skarg na RPS, ze względu na obawę przed umieszczeniem na czarnej liście. Wspomniano, że liczni marynarze gotowi są zaakceptować nielegalne opłaty celem uzyskania stanowiska na statku. To samo odnosi się do skarg na armatorów. Chociaż poufność jest kwestią, którą kilka FS usiłowało zabezpieczyć za pomocą wprowadzenia specyficznego ustawodawstwa (np. Cypr), w praktyce wielu marynarzu unika wnoszenia skarg. Badanie marynarzy wykazało niski stopień odpowiedzi na pytania dotyczące skarg. Uzyskane odpowiedzi wskazują, że marynarze świadomi są formalnych procedur składania skarg, ale wolą mniej formalne i bardziej anonimowe podejście do zgłaszania skarg. Delegaci uczestniczący w warsztacie a reprezentujący związki zawodowe wspomnieli, że marynarze pochodzący z regionu Morza Czarnego nie są generalnie świadomi procedur składania skarg mających zastosowanie na statku, oraz odnotowano, że w Rosji nie istnieją konkretne procedury składania skarg w agencjach załogowych .

Jeśli chodzi o obowiązki FS i LSS w zakresie obowiązków dotyczących rejestrowania i dochodzeń związanych ze skargami, odnotowano w próbie tylko jeden kraj, który rejestrował i prowadził dochodzenia w zakresie naruszeń norm MLC, 2006. Dania (państwo członkowskie UE, które ratyfikowało MLC, 2006) zarejestrowała jak dotąd cztery skargi marynarzy: trzy skargi związane były ze statkami nie duńskimi, zaś jedna skarga wynikała z zatrzymania statku ze względu na poważne naruszenia wymagań MLC, 2006.

Wnioski pokazują, że problem nie wynika z procedury zajmowania się skargami, ale raczej ze sposobu wdrażania tej procedury. Należy zająć się zagadnieniem poufności, dla zagwarantowania skutecznego i pożytecznego procesu składania skarg, a bardzo ważne jest udoskonalenie obowiązków Państw w zakresie rejestrowania skarg i dochodzeń w związku z nimi.



+ dodaj swoją opinie
Autor:
E-mail:
Treść:

Komentarze są własnością ich twórców.
Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za ich treść.



Komentarz pojawi się w chwili akceptacji wpisu przez administratorów!




Newsletter

Jeżeli chcesz otrzymywać aktualne wiadomości związane z marynarskim rynkiem pracy to dodaj swój adres e-mailowy.


Ostatnie wydanie

Wydanie Aktualne Wydania Archiwalne






Stronę odwiedziło
1729276 osób


Krajowa Sekcja Morska Marynarzy i Rybaków NSZZ "Solidarność".


Korzystanie z serwisu oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie, z których niektóre mogą być już zapisane w folderze przeglądarki. Nie pokazuj więcej tego powiadomienia